17 Ocak 2026
KÜT (I) Kötürüm, sakat, eli ayağı tutmayan, inmeli. Bu sözcük Anadolu’nun birçok yöresinde konuşulan Türkçede ifade edilmektedir. Türkçeye aynı karşılıktaki Kürtçe kud sözcüğünden intikal etmiştir.
KÜT (II) Keskin olmayan, kısa ve kalın olan, uzun ve sivri olmayan. Bu sözcük aynı karşılıktaki Farsça kund sözcüğünden evrilmiştir ve Türkçede künd şekliyle de ifade ediliyor.
KÜT (III) Katı şeylerin çarpışması, yere düşmesi veya onlara vurulduğunda çıkan ses; yukarıdan aşağıya doğru topu sertçe yere vurma, smaç. Buradaki küt sözcüğü ses yansımalı bir sözcüktür.