18 Ekim 2021
Üzgün, mahsun, boynu bükük, zavallı. ‘Usanç, usanma, sıkılma, bıkıntı’ karşılığındaki Arapça melāl veya melālet ile bağlantılıdır. Osmanlıcaya Arapça melūl (=usanmış, bıkmış, bezmiş) kelimesinden aktarılmıştır. Farsça ve Kürtçede de melul sözü kullanılmaktadır. “Ela gözlüm ben bu elden gidersem / Zülfü perişanım kal melul melul” (Karacaoğlan). “Melullenme deli gönül / Gez bir zaman var nic’olur / İndir tahtını yüceden / Yık bir zaman gör nic’olur” (Şah Hatayi).