3 Eylül 2019
Yiğit; eli açık, sözünün eri, güvenilir (kimse). Kürtçe mert (=eli açık, güvenilir; yiğit) sözcüğünden. Bu sözcük Farsça merd (=insan, adam, erkek) sözcüğüyle aynı köktendir. Mert sözcüğünün etimolojik kökleri Eski Aryen Dillerde bulunuyor. Avestaca marata (=insan, adam) ve Eski Farsça martiya (=insan, adam) sözcüğüne dayanıyor. Pehlevice mard (=insan, adam), Zendce maryo (=insan), Mitannice marya (=delikanlı, kahraman), Kürtçe merd (=yiğit; eli açık), Deylemice mordem (=insan), Farsça merdum (=insan), Ermenice mard/mart (=adam, insan), Yunanca mortos (=insan), Beluçça mar (=adam, insan), Sanskritçe martah/ martyah (=insan), Kürtçe mêr (=koca, adam), meri (=adam), mırov/merık (=adam, insan), Fransızca mari (=koca), Portekizce ve İspanyolca marido (=koca) sözcükleri etimolojik açıdan ortak kökten kaynaklanıyor. Türkçeye olduğu gibi Türkçe ile akraba dillerden Kazakça, Kırgızca, Uygurca, Türkmence ve Azericeye de mert şekliyle İrani Dillerden intikal etmiştir.