13 Şubat 2021
Bir yerde iskân etmiş olan, yerleşik, yerinde duran. Mecazen uysal, uslu, kendi halinde, ağır başlı. Arapça skn kökünden kaynaklanan sākin (=iskân etmiş olan, yerleşik) sözünden alınmıştır. İskân (=sākin kılma, sâkin etme veya ettirme, yerleştirme) sözü sükûn (=yerleşme, yer değiştirmeme) ile bağlantılıdır. Sükûnet ise sükûn olma durumudur. Skn kökünden gelen başka kelimeler de kullanılıyor. Sākin’in çoğulu olan sekene (<Arapça sakana) ‘sākin olanlar, yerleşik bulunanlar’ demektir. Arapçadaki altı çizili bu sözlerin Akadca šakanūm (=yerleştirmek, yerine bırakmak) kelimesinden gelmektedir. Sākin sözünün müennes şekli sākine‘dir. Kadın adı olarak Sākine ismiyle; Dersim, Harput, Kiğı ve Erzincan yörelerinde daha çok karşılaşılmaktadır.