14 Nisan 2026
Divan edebiyatında nesirde yapılan kafiye. Kafiyeli yazılara müsecca’ deniliyor. Seci sözcüğü Arapça sec’ (=nesirde yapılan kafiye; kumru ve güvercin gibi kuşların ötüşü; devenin tek yönü inlemesi, bağırması) sözcüğünden alıntıdır. Kumrunun ve güvercinin ötüşü fonetik açıdan uyumludur. Bu açıdan Sumerce šag (=iyi, güzel, uyumlu veya uygun olmak) sözcüğünden evrilmiş olabilir. Arapçada g harfinin c ye evrilmesi bağlamında bu bağlantının olduğunu sanıyorum. “Havuz başının gülleri / Şak şak öter bülbülleri” şeklindeki Elazığ türküsünde geçen bülbülün şak şak ötüşündeki şak sözcüğü Sumerce šag ile bağlantılı olabilir. Seci’lerin uygulanışlarına göre genel olarak altı çeşidinden söz edilmektedir.