23 Ağustos 2026
İki dağ arasındaki sırt. Orta Çağ Türkçesindeki senğir (=dağ çıkıntısı, dağ burnu; herhangi bir duvarın ucu) sözcüğünden geliyor. Senir sözcüğü bir kısım yörelerde ‘dağ sırtı, tepe, doruk, dağın vadiye bakan yamacı’ karşılıklarında kullanılmaktadır. Kıpçakça senğir (=tep, siper, kale) şeklinin yanı sıra Azerice senger (=siper, hendek) ve Moğolca seger (=dağ sırtı, tepe) sözcükleri de aynı köktendir. Kazakça senggir ve Kırgızca sengir ‘yüksek dağ sırtı’nı ifade ediyor. Isparta’nın ilçesi olan Senirkent Kapı Dağı veya Kocadağ’ın eteğinde kurulu olduğundan Senirkent adını almıştır.