20 Haziran 2020
Aynı atadan gelenlerin topluluğu; ecdat, sülāle, nesep, zürriyet. Kıpçakça soy (=bir kökten gelen evlat) sözcüğüyle bağlantılıdır. Korkut Dede’de “boy boyladı, soy soyladı” sözü bulunmaktadır. Yunancaya sói (=soy) şekliyle yerleşmiştir. Bu sözcük Eski Hint-Avrupa dil ailesinden olan Toharcadaki soy (=oğul) sözcüğüyle ilişkilendirilmektedir. Aynı dilde soye sözcüğü ‘oyuncak bebek’ karşılığında kullanılmıştır. Toharca bu sözcükler kökensel açıdan Sanskritçe sūyate (=doğurulur, ortaya çıkarılır) sözcüğüyle ilişkisi olabilir. Soy sözcüğü Anadolu ve Kıbrıs Rumcasına sói, Suriye Arapçasına suy şekliyle yerleşmiştir. Söz konusu sözcük XIV. yüzyıl Türkçe kaynaklarında da bulunuyor. Ayrıca Balkanlardaki bir kısım dillerde de farklı biçimleriyle de olsa yer ettiği görülmektedir. Türkçede soylu, soysuz, soydaş, soyadı, soy sop, soya çekim, soykırım, soyağacı, kentsoylu (=burjuvazi) ve soy erki (=Aristokrasi) sözleri kullanılmaktadır.