28 Mayıs 2024
Yüceltme, ululama, büyütme, büyük sayma, tazim etme. Aynı karşılıktaki Arapça tekbîr sözcüğünden. Bu sözcük aynı dildeki kibr (=büyüklük, ululuk; büyüklük taslama; [birisine] yüksekten bakma) sözcüğünden türetilmiştir. Türkçede kullanılan kibir (=büyüklük taslama, kendini herkesten üstün görme) ile Arapça kiber (=yaşlılık; büyüklük) ve kebîr (=büyük, ulu) sözcükleri de aynı köktendir. Arapça kibār (=büyükler, ulular; mecazen ince, terbiyeli, görgülü) sözcüğü Türkçede yaygın olarak ‘ince, görgülü’ karşılığında ifade edilmektedir. Bu sözcükler Aramice gabar (=ulu, yüce, yüksek) sözcüğü aracılığıyla Akadca gabru (=üstün, yüce, ulu) sözcüğüne dayanmaktadır. Farsça ve Kürtçe tekbîr, Azerice, Uygurca ve Özbekçe täkbir, Türkmence ve Kırgızca tekbir, Kazakça tekpir.