27 Aralık 2022
İnsanlarda ve omurgalı hayvanlarda parmak uçlarını kapatan boynuzsu tabaka. Orta Çağ Türkçesindeki tırnğak (=tırnak) sözcüğünden gelmektedir. Aynı çağda Türkçe tırŋaḳ ve tıŋraḳ şekilleri de kullanılmıştır. Orta Çağ Türkçesindeki tarmak (=yırtıcı hayvanların pençesi) yüklemiyle bağlantılıdır. Aynı çağda tarma (=tırmalamak), tarmaş (=tırmalaşmak), tarmat (=tırmalatmak) ve tarmaklan (=pençe sahibi olmak) yüklemleri de kullanılmıştır. Farsça dırnak ve Ermenice tirnak şekilleri Türkçeden geçmiş olmalıdır. Azerice dırnag, Kırgızca tırmak, Türkmence dırnak, Uygurca tirmak, Kazakça, Başkırtça ve Tatarca tırnak, Özbekçe tirnàk.