7 Haziran 2026
Bir kimsenin, iyiliğini gördüğü, nimetinden faydalandığı, birçok şeyini ona borçlu olduğu kimse. ‘İyilik sahibi’ karşılığındaki Arapça veliyyu’n-ni’me(t) sözünden. Bu söz önce veliyy-i ni‘met, sonra velî-ni‘met şekline evrilmiştir. Aynı dildeki velî (=sahip) ile ni’met (=iyilik) sözcüklerinden türetilmiştir. Bu söz bir kısım dillere de intikal etmiştir. Kürtçe welinimet, Özbekçe väline’mät, Azerice veliyyünné’met veya veline’met.