Etimolojik Açıdan

 

 

Son Eklenenler

Bilal Aksoy

Yad

5 Haziran 2021

     YAD (I)  Yabancı. Orta Çağ’da Türkçede yat (=yabancı) şekliyle yer alıyor. Kaşgarlı Mahmud yat (=yabancı) olarak bu kelimeyi aktarıyor. Ancak Orta Çağ Türkçesinde hem yat hem de yad şekli kullanılıyordu. Kaşgarlı Mahmud”un sözlüğünde yatık sözü ‘yabancılaşmak, yadlaşmak’ diye açıklanmıştır. Türkçe yad el ‘yabancı yer’ demektir. ‘Yabancı’ karşılığında Uygurca, Türkmence, Kazakça ve Özbekçe yat, Kırgızca cat, Azerice yad deniliyor. Arapça gurbet’in karşılığıdır. “Gurbet elde yad ellerin derdini/ Çekeyim de eyleneyim bir zaman” (Pir Sultan Abdal).

     YAD (II)   Hatırlama, anma; hatıra, anı. Farsça yād (=akla getirme, hatırlama, anma) sözcüğünden.