16 Şubat 2020
Kendisine yapılan iyiliği bilmeyen, iyilik bilmez. Pehlevice, Partça, Farsça ve Kürtçe nan (=ekmek; yemek) ile Farsça kūr ve Kürtçe ķür (=kör, görmeyen) sözlerine istinaden ‘ekmek/yemek görmez’ karşılığında telaffuz edilmiş; geniş açıdan, kendisine yapılan iyiliği görmezden gelenleri, iyiliğin değerini bilmeyenleri ifade etmektedir. Farsça/Kürtçe nan (=ekmek) sözü Türkçeye yakın olan dillere de geçmiştir. Bu bağlamda; Kazakça, Kırgızca, Özbekçe ve Uygurca nan, ‘ekmek’ karşılığındadır. Nan (=ekmek) kelimesi, Sumerce ve Hititçe NIN.DA (=ekmek) ile bağlantılıdır. Türkçede nankörlük sözü ‘iyilik bilmezlik’ olarak algılanmaktadır. Beluçça ve Nepalce nagan ‘ekmek’ karşılığında biliniyor. Ermenice nkan, ‘küllerin altında pişmiş ekmek’ demektir.