25 Mart 2026
KEME (I) Bir çeşit yer mantarı. Arapça keme (=mantar, yer mantarı) sözcüğünden. Bu sözcük aynı karşılıktaki Akadca kamatum sözcüğüyle bağlantılıdır.
KEME (II) Büyük fare. Anadolu’nun birçok yöresinde ‘keme’nin yanı sıra geme şekliyle de ifade ediliyor. Bu sözcüğün kökeni açık değildir. Başka bir dilde aynı karşılıkta bu veya benzer bir sözcükle karşılaşmadım. Bununla birlikte keme adının Türkçe kemirmek yükleminden türetilmiş olması bir olasılık düzeyindedir.