Etimolojik Açıdan

 

 

Son Eklenenler

Bilal Aksoy

Lom

12 Mayıs 2025

     LOM (I)   Kınama, ayıplama, aleyhinde konuşma; yalan, dedikodu. Aynı karşılıktaki Kürtçe lom sözcüğünden. Bu sözcük aynı dilde lome şekliyle de biliniyor. Aynı dildeki lom kırın (=dedikodu yapmak, aleyhinde konuşmak, bir kimseyle ilgili yalan söylemek) yüklemiyle bağlantılıdır. Yine aynı dilde ‘dedikodu yapan, yalan söyleyen’ kimseye lomker deniliyor. Lom sözcüğü Kastamonu’nun Tosya yöresinde ‘ağır, dokunaklı söz’; Burdur’un Tefenni ilçesinde ‘abartma’; Denizli’nin Çal ve Honaz havalisinde ‘yalan’ karşılığıyla ifade edilmektedir.

     LOM (II)   Küskü, taş ve duvar delmeye yarayan ucu sivri demir. Aynı karşılıktaki Azerice lom sözcüğünden. Azericeye Rusça lom (=küskü, levye) sözcüğünden geçmiştir. Trabzon, Kars, Artvin ve Gümüşhane dolaylarında lom sözcüğü aynı karşılığıyla kullanılıyor. “Getir lomi açalum / Kazuklarun yerini / Peştemalina sildi / Sevduğumun terini” (Kudret Emiroğlu, “Trabzon-Maçka Etimoloji Sözlüğü”, Ankara 1989, s.174).