5 Haziran 2020
Az soğuk, ılık ile soğuk arası. Bu açıdan, Sumerce še (=soğuk), sed (=serinlemek) ve šeg (=serin, soğuk) sözcükleri kullanılmış. Latince serenus (=temiz ve açık hava), Fransızcanın Provençal lehçesindeki seren sözü aynı karşılıkta kullanılmaktadır. İtalyanca serena (=soğuk akşam buharı), Japonca saeru (=üşümek, soğuk olmak), Kürtçe sar ve serma sözleri de ‘soğuk’ oluşu ifade etmektedir. Farsça serma, Hintçe sarde, Peştuca sarh ve Urduca serdi kelimeleri ‘soğuk’ karşılığındaadır. Serin sözünü ‘sabretmek’ olarak açıklayan Kaşgarlı Mahmud, serinğüle sözünü ise “buz ve benzeri şeyler üstünden kaymak” karşılığında belirtmiştir. Moğolca serigüd (=serinlemek, ferahlamak), serigüken (=rahatlatıcı, serin), serigün (=serin, taze) ve serün (=serin) sözleriyle karşılaşılmaktadır. Yakutçada sörüün (=serin) ve sörüün salgın (=serinlik) sözleri de bu açıdan örneklenebilir. Tüm bu örneklemeler ışığında Türkçedeki serin sözündeki ser kökünün Latince ve Eski İran Dillerinde mevcut olduğunu belirlemekteyim.