27 Ocak 2020
Işın, Güneş ya da başka ışık kaynaklarından tel tel süzülen ışıklar. Türkçede bayan adı olarak da kullanılmaktadır. Arapça şu’â (=ışın) sözünden kaynaklanmaktadır. Arapça şuâ’ât (=ışınlar, şuâlar), şuâ’î (=ışınla ilgili, şu’â’ya mensup, ışınla ilgili), şual (=alevler), şuâ’iyye (= ışınlılar) ve iş’â (=Güneş ışığını dağıtma, şuâlanma) sözleri telaffuz edilmektedir. Arapça şu’â sözü Farsçada şuâ, Azericede şüā, Kazakçada sevle, Tükmencede söhle, Uygurcada şola, Kırgızcada şöla şekliyle yer etmiştir. Farsçada pertev sözü de şuâ karşılığındadır. Arapça hayt-üş-şuâ (=Güneşin iplik iplik şeklinde gelen ışıkları) ve benzeri sözler kullanılmaktadır. Arapçadaki şu’â (=ışın) sözü Farsçada aynı şekilde kullanılmakla birlikte, yine Arapça kaynaklı olarak Farsçada dile getirilen şi’â (=ışınlar) sözü de telaffuz edilmektedir. Şuâ karşılığında Türkçeye yakın bir kısım diller sayılan Kırgızca, Tatarca, Uygurca ve Özbekçede nur sözcüğü yerleşiktir.