26 Aralık 2025
Tarlaya atılan tohumun üzerini toprakla örtmek için gezdirilen ağaç yapımı geniş araç; sürgü. Aynı karşılıktaki Kürtçe tapan sözcüğünden. Kürtçeye Akadca tapannum (=tapan, sürgü, düven) sözcüğünden intikal etmiştir. Akadcaya Sumerce ĝešda-pa (=sürgü, tapan, düven) sözünden geçmiştir. Bu Sumerce sözdeki ĝeš sözcüğü söz konusu aracın ağaçtan yapılma oluşuna işaret etmektedir. Ermeniceye de bu sözcük yerleşmiştir. ‘Tapan, sürgü’ karşılığında Ermenicede tap’an ve Azericede tapan şekilleri kullanılıyor. Tietze, Dankoff ve Budagova tapan sözcüğünün Ermeniceden alındığını öne sürmüşlerdir. Bunlardan Dankoff, Ermenicedeki tap (=düzlük, ova) sözcüğüne işaret etmiştir. Oysa bu etimologlar tapan sözcüğünün Akadca ve Sumerce kökenlerini gözden kaçırmışlardır. Öyle anlaşılıyor ki, tapan sözcüğü Sumerce tab (=sürgülemek, kapamak) sözcüğünden kaynaklanmıştır. Aynı sözcük aynı dildeki dub (=yaymak, saçmak) sözcüğüyle ilişkili olabilir.