2 Eylül 2020
Çocuk, küçük çocuk. Türkçedeki tıfıl sözü, Arapça tıfl (=küçük çocuk) kelimesinden dönüştürülmüştür. Çoğulu etfāl (=çocuklar) şekliyle biliniyor. Osmanlı Dönemi’nde tıfl-ı mahrûm (=yoksul çocuk), tıfl-ı ma‘sûm (=günahsız çocuk), tıfl-ı nâdân (=cahil veya toy çocuk) gibi sözler kullanılıyordu. “Akla mağrur olma Eflâtûn-ı vakt olsan dahi/ Bir edîb-i kâmili gördükte tıfl-ı mekteb ol” (Nef’î). Osmanlıcada kullanılan tufeyli sözü Arapça tufayl (=yavrucuk) kelimesinden alınmıştır.