6 Mayıs 2021
Aşırı boyanmış ve süslenmiş kadın; mecazen sağlam duruşu olmayan veya yılışık kadın. Kürtçe şıl (=ıslak, nemli, kuru olmayan) sözcüğüne istinaden türetilen Kürtçe şilûḳ (=darmadağınık; mecazen davranışı yılışık olan) sözünden Türkçeye aktarılarak şıllık şeklinde telaffuz edilmiş olması olasıdır. Hasan Eren, R. Dankoff’a dayanarak Ermenice şil (=şaşı gözlü) sözüyle bağlantılı kılmıştır. Oysa Ermenicede de kullanılan şil sözcüğünün ‘kötü, değersiz, aşağılık, çirkin; sakat’ karşılığında Erzurum, Bitlis, Van dolaylarında dile getirildiği görülüyor. Adı geçen yörelerde şıllık sözü aynı karşılıkta söylenmektedir. Bununla birlikte Anadolu’nun kimi yörelerinde şıllık sözü farklı karşılıklarda kullanılmaktadır. Söz gelimi Antep havalisinde şıllık ‘sac üstünde pişirilen bir hamur tatlısı’nı belirtmektedir. Aynı söz, Adana’da ‘susamyağı’, Çanakkale’de ‘terlik’, Çorum’un Mecitözü ilçesinde ‘küçük horoz’ karşılığında bilinmektedir.