28 Nisan 2026
Özel adların ortaya çıkışlarını, yapılarını, kökenlerini ve içeriksel değişimlerini araştıran ve inceleyen bilim dalı. Aynı karşılıktaki Fransızca onomastique (onomastik) sözcüğünden. Bu sözcük Fransızcada XVII. yüzyılda ‘isimle ilgili’ oluşu belirterek kullanılmıştır. Fransızcadan İngilizceye onomastic (=isimle ilgili) şekliyle intikal etmiştir. Fransızcaya Yunanca onomastikós (=isimsel, isimle ilgili) sözcüğünden aktarılmıştır. Yunanca ónoma (=isim, ad; nam, şöhret) sözcüğüyle bir şeye ait oluşu belirten -stik(ós) ekiyle türetilmiştir. Bu türetiliş Eski Yunancadan beri mevcuttur. Eski Yunancada ónomastikós (=isim vermeyle, adlandırmayla ilgili) sözcüğü bulunuyordu. İlk Çağ’da Yunancada ónomastós (=isimlendirilebilen; ünlü, tanınmış), ónomastí (=ismen), ónomázō (=isimlendirmek) ve ónomasía (=adlandırma) gibi sözcükler kullanılmıştır. Eski Yunanca ónoma (=isim, ad) sözcüğü Hint Avrupa kökü olan no-men (=isim) sözcüğüyle bağlantılıdır. Farsça, Zazaca ve Beluçça nam, Kürtçe nav, Ossetçe nom, Afganca nūm, Almanca Name, İngilizce name, İtalyanca ve Portekizce nome, İspanyolca nombre, Hollandaca naam, İsveççe namn, Romence nume sözcükleri ‘isim’ karşılığında aynı kökene dayanmaktadır. Bu sözcükler aynı karşılıktaki Eski Farsça nāman, Avestaca naman ve Sanskritçe náman sözcüklerine dayanmaktadır. İngilizce onomastic, Almanca Onomastik, İtalyanca onomastica, İspanyolca ve Portekizce onomástica, Hollandaca onomastiek, Romence onomastică, İsveççe onomastik, Rusça onomastika.