13 Mart 2026
Bebeklerin altlarını ıslatırken etrafı kirletmemesi için bez yerine altlarına serilen toprak. Orta Çağ Türkçesindeki öl (=ıslak, yaş, nem) sözcüğüne yapım eki olan -lük son ekiyle türetilmiştir: terlik sözcüğünde olduğu üzere. Kaşgarlı’nın sözlüğünde öli (=ıslanmak), öliş (=nemlenmek) ve ölit (=ıslatmak) gibi sözler kullanılmıştır. Nitekim, Anadolu’nun birçok yöresinde söz konusu sözcük özgün şekliyle öllük olarak ifade ediliyor. Bu sözcüğün başına getirilen h- proteziyle höllük şekline evrilmiştir. Kıpçakça ölü (=nemlenme, ıslanma) ve Azerice hölen (=gölek, su birikintisi) sözcükleri de aynı köktendir. Uygurca ve Özbekçe höl, Türkmence öl sözcükleri de ‘ıslak’ karşılığındadır. “Eledim eledim höllük eledim / Aynalı beşikte balam bebek beledim” (Kaynak kişi: Muharrem Akkuş, Erzurum yöresi türküsü).