1 Mayıs 2026
Dişi hayvan; dönek, güvenilmez, kalleş. Orta Çağ Türkçesinde kadına hakaret olarak söylendiği gibi, dişi köpek karşılığında da kançık sözcüğü kullanılmıştır. Aynı karşılıkta Azerice gancık, Kırgızca ve Tatarca kançık, Türkmence gancık, Uygurca kancuk, Özbekçe kancik, Kazakça kanşık ve Başkırtça kansık şekilleri görülüyor. Aynı sözcük Kürtçede ḳancığ ve Zazacada ḳancıḫ biçimleriyle ifade edilmektedir. Tüm bu dillere Pehlevice kanîčak (=kız, kadın, hizmetçi kız) sözcüğünden intikal etmiştir. Pehlevicede bu sözcüğün kanîjak ve kanîzak biçimleri de kullanılmıştır. Farsça kenîz (=kız; cariye, halayık) sözcüğü Pehlevice kanîzak ile bağlantılıdır. Pehlevice kanîčak sözcüğü Avestaca kainikā (=kız, kadın) sözcüğüne dayanıyor. Ayrıca Sanskritçede kanyakā (=kız, kız evlat) sözcüğü biliniyor. Aynı karşılıktaki Zazaca keynek veya keyneke sözcükleri gibi Ermenice kanik (=kadın) sözcüğü de bu son altı çizili sözcüklerle bağlantılıdır.