13 Şubat 2023
Güneşe maruz kalmayan yer, karaltı. Orta Çağ Türkçesindeki kölige (=koyu gölge) sözünden. Aynı çağda Türkçe kölik (=gölge) sözcüğü de kullanılmıştır. Kıpçakçada kölgey şekliyle bilinmiştir. Azerice kölgä, Türkmence köleğe, Kırgızca kölökö, Kazakça kölenke, Başkırtça ve Tatarca külägä, Özbekçe kölänkä veya sàyä, Uygurca kölänkü veya sayä. Bu son iki dildeki sàyä ve sayä sözcükleri Farsça saye (=gölge) sözcüğünden intikal etmiştir. Etimolojik açıdan Türkçe kül sözcüğüyle ilişkisi belirsizdir.