1 Aralık 2022
KÖK (I) Bitkilerin toprak altında kalan kısmı; dip, temel, kaynak, köken. Bu sözcük Orta Çağ’dan itibaren Türkçede kullanılıyor. Kaşgarlı’nın sözlüğünde kök sözcüğü de aktarılmıştır. Eski İrani Dillerden intikal etmiş olduğundan emin eğilim. Kuzey Kürtçesinde kok (=kök) şeklinde telaffuz edilmektedir. Macarca gyökér, Moğolca ug, Kıpçakça, Azerice ve Türkmence kök. Türkçeye yakın diğer dillerde yaygın olarak ‘kök’ karşılığında tamır veya tamir sözcüğü kullanılmaktadır.
KÖK (II) Sazı kurmaya yarayan burgu. Farsça kūk sözcüğünden.