5 Temmuz 2026
Devlet hizmetinde maaş karşılığı çalışan kimse; bir işi yapmakla görevlendirilen, görevli. Arapça me’mūr (=emir altında bulunan, emredilen) sözcüğünden. Bu sözcük aynı dildeki emr (=buyurma, buyruk) sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcüğün çoğulu evâmir (=emirler, buyruklar) şeklindedir. Orta Çağ Arapçasında ˀamr (=emir, buyruk, emreden, amir) sözcüğü kullanılmıştır. Bu bağlamda bir kısım Arap şahıs adlarında da Amr ön adı görülmektedir. Bu sözcükler Aramice ve İbranice āmar (=buyurma, emretme) sözcüğüyle bağlantılıdır.