9 Temmuz 2026
Övünme, iftihar etme. Aynı karşılıktaki Arapça mefḫaret sözcüğünden. Bu sözcük aynı dildeki faḫr (=övünmek, iftihar etmek, onur duymak, böbürlenmek, büyüklenmek) sözcüğünden türetilmiştir. Mefharet, kadın şahıs adı olarak da kullanılmaktadır. “Bodrumlular erken biçer ekini / Feleğe kurban mı gittin Bodrum hâkimi / Nasıl astın Mefharet Hanım ipe de kendini/ Altın makas, gümüş bıçak ile doğradılar tenini” (17 Mayıs 1954’de Bodrum’daki evinde ölü bulunan hâkim Fatma Mefharet Tüzün’e yakılan bir türküden).